آدم تو سن پنجاه سالگی باشه و شوهرش هم از او بزرگتر، بعد همیشه تو دغدغه و دلهره راضی کردن شوهر باشه! و نتونه بیاد به پدر بیمارش کمک کنه چون همسرش از توجه زیاد او به خانواده ش، ممکنه دلگیر بشه!!!
دَرَک که دلگیر بشه! درک که دعوا راه بندازه! درک که خوشش نیاد! درک که بره گم شه اصلا! درک که بره با یکی دیگه شاید! درک به این اسیری و این ذلت! درک به این مردهای ظالم و به این زنهای ذلیل.....
به همسرم می گم عربها زن رو می گیرن مال خودشون باشه و هر جور بخوان باهاش معامله می کنن و زن باید همیشه و در همه حال فرمانبرداری کنه. این همه ظللللللللم!؟
می گی: ها؟!
آخه خودش هم عربه! این حرف با همه واقعیتش، براش سنگینه.
می گم: شنیدی دیگه!
یه لبخند کجکی دلگرم کننده تحویلم می ده. که یعنی تو حرص نخور حالا!
برچسب:
نویسنده: علی فدایی