دلم تنگه! خیلی هم تنگه! برای آدمهایی که می دونم خوبن و خیلی سعی می کنن خوب بمونن و بهتر بشن اما ممکنه باز هم غلطهایی بکنن و اون غلطها رو منسوب به بی ریایی و معصومیت کنن و اصرار کنن که غلط نکردن. اما کردن. اونها مغرورن. بهترهای روزگار رو، خوبهای زنده رو کمتر باور دارن.
و همچنان دلم براشون تنگه. و فقط براشون بهترینها رو آرزو می کنم.
برچسب:
نویسنده: علی فدایی