سفسطه ها

تابلوهایی در کنار آب دریاچه ها و آبها می ذارن با مفهوم: بگذارید حیات وحش به همون حال بمونه؛ به پرندگان غذا ندهید.
هیچ وقت این حرف برام قانع کننده نبوده. که بریم پارک و کنار آب و به اردکها و غازها غذا ندم.
دلایلی که آوردن و خودشون بهش معتقدن اینه: ممکنه غذای انسانها به اندازه کافی خوب و مناسب حیوانات نباشه، باعث بشه ترس طبیعی حیوانات وحشی نسبت به انسانها کم بشه و همین سبب خطر برای انسانها بشه یعنی کم کم از محدوده محیط زندگیشون خارج و وارد محدوده زندگی انسانها بشن، جمع شدن پرندگان در یکجا باعث ازدحام در اون منطقه می شه و احتمال دعوا برای به دست اوردن غذا بیشتر می شه و پرندگان زخمی می شن؛ احتمال انتقال بیماریهایی از پرندگان به انسانها و یا برعکس.

اینکه غذای مای مناسب پرندگان نباشه که... غذای ما انسانها با همه دستکاریهایی که این دانشمندان گرامی و مهندسان در فراورده های غذایی اعم از گیاهی و حیوانی به وجود آوردن، مناسب خود ما انسانها هم نیست چه برسه به حیوانات زبان بسته. اونوقت اینها با همه درایت و دانایی و اهداف عالیه شون می خوان حیوانات رو از مضرات تغذیه بد انسانها دور کنند!!!
اینکه باعث کمتر شدن ترس حیوانات به انسانها بشه و اونها وارد محدوده انسانها بشن؛ نه که انسانها با همه شعورشون وارد محدوده حیوانات نشدن و کاری به کار این زبان بسته ها نداشتن که حالا حیوان باید بفهمه و وقتی گرسنه ش شد هم سراغ مناطق انسان نشین نشه!!!
اینکه در منطقه غذا دادن ازدحام می شه و از این دلیلهای خزعبلی که دعوا می شه و زخمی می شن که دیگه مشخصترین سفسطه ایی ست برای متقاعد کردن!!!
و انتقال بیماری هم که رو دست همه این سفسطه ها ست!!! اینهمه حیوان وحشی  و غیر متعارف رو با یکعالمه سفسطه می ذارید بشن اهلی و رام و تو خونه ها با آدمها زندگی کنن اعم از انواع موشها و سوسمارها و مارمولکها و حشرات سمی، بعد به پرندگان که می رسه، می شن ناقل بیماری!!!

میان کنار آب خوششون میاد کمی با ما آدمها خوش بگذرونن و ما هم دلمون خوش بشه به دیدنشون و با هم وقت خوبی می گذرونیم و به هم یه فایده هایی می رسونیم. چشم ندارید ببینید! خوب نبینید که چشمهاتون کور نشه!

یاد آیه قرآنی سوره یاسین می افتم که:
وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَکُمُ اللَّهُ قَالَ الَّذِینَ کَفَرُوا لِلَّذِینَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَنْ لَوْ یَشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِی ضَلَالٍ مُبِینٍ ﴿۴۷﴾
و چون به آنان گفته شود از آنچه خدا به شما روزى داده انفاق کنید کسانى که کافر شده اند به آنان که ایمان آورده اند مى گویند آیا کسى را بخورانیم که اگر خدا مى خواست [خودش] وى را مى خورانید شما جز در گمراهى آشکارى [بیش] نیستید (۴۷)